Mudanya’da bir süredir devam eden taşınmaz satışları, artık münferit bir idari işlem olmaktan çıkmış; bir yönetim alışkanlığına, daha da ötesi bir "varlık tüketim modeline" dönüşmüştür. Son olarak Burgaz Mahallesi’nde satışa çıkarılan 2340 ada 5 parsel üzerindeki 2.616 m² arsa, bu acı tabloyu tüm çıplaklığıyla önümüze koyuyor. 
Teknik Veriler ve Kaçan Fırsatlar
Teknik Veriler ve Kaçan FırsatlarSöz konusu taşınmaz; deniz ve doğa manzaralı, bölgenin genel engebeli yapısına rağmen düz arazi yapısıyla dikkat çeken, fiilen zeytinlik vasfında çok kıymetli bir alan. Üstelik imar şartlarına baktığımızda; Ayrık Nizam, 3 Kat, TAKS: 0,20 ve Emsal: 0,60 yapılaşma koşullarına sahip olduğunu görüyoruz.
Bu nitelikteki belediye arsaları, aslında Mudanya’nın en büyük yapısal sorunu olan kentsel dönüşüm için birer can suyu, birer "rezerv alan" veya belediyecilik hizmetlerinin üretileceği stratejik merkezler olmalıdır. Ancak görüyoruz ki; bu kıymetli alanlar kenti dönüştürmek veya halka hizmet alanı yaratmak için değil, bütçe açığını kapatmak adına "bir defalık gelir" olarak feda ediliyor.
Sembolik Tasarruf, Gerçek İsraf!
Belediye yönetimi, bütçe yetersizliğini her fırsatta dile getiriyor. Hatta Sn. Başkan’ın makam aracı kullanmaması üzerinden oluşturulan sembolik "tasarruf" imajı, halk nezdinde bir karşılık bulmaya çalışıyor. Ancak resmi rakamlar, vitrindeki bu mütevazılığın mutfaktaki devasa harcamaları örtmeye yetmediğini söylüyor.
2025 yılı verilerine baktığımızda;
Yaklaşık 857 milyon TL gelir elde eden Mudanya Belediyesi, 1 milyar 139 milyon TL harcama yapmış. Ortada ciddi bir bütçe açığı var, doğru. Ancak bu açığın faturası neden halkın ortak malı olan topraklara kesiliyor?
• 553 milyon TL’yi aşan "Hizmet Alımı": Belediyenin kendi öz kaynaklarını geliştirmek yerine dışarıya aktardığı bu devasa tutar nedir?
• 27,5 milyon TL’lik "Temsil ve Tanıtma": Tasarruf denilen bir dönemde, asli görevlerle bağı tartışmalı olan bu harcama kaleminden neden ödün verilmiyor?
Geleceği Bugüne Harcamak
Taşınmaz satışı bir gelir politikası değil, varlık azaltımıdır. Bir kez yapılır ve geri dönüşü yoktur. Kısa vadede bütçede bir nefes payı yaratsa da, uzun vadede belediyenin kurumsal gücünü zayıflatır.
Buradaki asıl tehlike şudur: Eğer bir belediye, yüksek miktarda hizmet alımı yapıyor, kendi üretim kapasitesini geliştirmiyor ve buna rağmen verdiği bütçe açığını mülk satarak kapatıyorsa; orada bir kaynak sorunu değil, bir yönetim tercihi sorunu vardır.
Buradaki asıl tehlike şudur: Eğer bir belediye, yüksek miktarda hizmet alımı yapıyor, kendi üretim kapasitesini geliştirmiyor ve buna rağmen verdiği bütçe açığını mülk satarak kapatıyorsa; orada bir kaynak sorunu değil, bir yönetim tercihi sorunu vardır.
Satacak Bir Şey Kalmadığında Ne Olacak?
Burgaz’daki o düz ve manzaralı zeytinlikten elde edilecek yaklaşık 45 milyon TL, belki o günkü bazı ödemeleri kapatacak. Peki ya sonra? Mudanya’nın en değerli parselleri parça parça elden çıkarılırken, halkın ortak mülkü olan bu alanların "nereye harcandığı" ve "hangi kalıcı yatırıma dönüştüğü" soruları cevapsız kalıyor.
Vatandaşın malı, bütçe açıklarını kapatmak için kullanılan bir yama değildir. Mudanya’nın ihtiyacı, elindeki varlıkları elden çıkarmak değil; onları kooperatifçilikle, kiralama modelleriyle veya kalıcı projelerle koruyarak çoğaltan bir vizyondur.
Vatandaşın malı, bütçe açıklarını kapatmak için kullanılan bir yama değildir. Mudanya’nın ihtiyacı, elindeki varlıkları elden çıkarmak değil; onları kooperatifçilikle, kiralama modelleriyle veya kalıcı projelerle koruyarak çoğaltan bir vizyondur.
Son söz: Mudanya’nın geleceği, yanlış yönetim tercihlerinin bedeli olarak parça parça tüketilmemelidir. Bugün mülkleri satarak günü kurtarabilirsiniz, ancak yarın satacak bir şey kalmadığında bu kentin geleceğine ne bırakacaksınız?
Abdullah Enez EKİM - 21-04-2026
