Mudanya’da artık mızrak çuvala sığmıyor. Mudanya Belediyesi Personel A.Ş. işçileri, 5 aydır süren toplu iş sözleşmesi (TİS) görüşmelerinden sonuç çıkmaması üzerine, anayasal haklarını kullanarak grev yoluna girdi. 
05.05.2026 tarihli noter tasdikli resmi belgeye göre, DİSK/Genel-İş Sendikası grev kararını resmen aldı ve Mudanya Belediye Personel AŞ.'nin bulunduğu Dernekler Yerleşkesi binasına astı. Eğer 21 Mayıs sabahına kadar bir uzlaşı sağlanmazsa, Mudanya’da belediye hizmetleri tamamen duracak.
Yani helvacı kağıdı değil Noter Resmi Belgeye göre belgelere göre, DİSK/Genel-İş Sendikası ile SODEMSEN arasındaki uyuşmazlık artık noter tasdikli bir grev kararına dönüşmüş durumda. Durum ciddi. İşçiler 39 bin ila 47 bin TL civarındaki maaşlarla geçinemediklerini belirtiyor vergi kesintilerine dikkat çekiyorlar.
Peki, Mudanya işçisi neden bu noktaya geldi? Bugün neden %12 gibi komik teklifleri reddedip net %45 zam talep ediyorlar? Bu sorunun cevabı, geçmişin "idare etme" politikalarında gizli.
Video Röportaj
Bugünkü Sefaletin Mimarı: "Geçmişin Yanlış Hesapları"
Bugün Mudanya’da işçi maaşlarının bu kadar "cılız" ve yetersiz kalmasının temel nedeni, son iki dönemde uygulanan sistemli bir yoksullaştırma politikasıdır. Edinilen bilgilere göre, önceki dönem Belediye Başkanı zamanında, Mudanya işçisinin maaşı tam üç kez asgari ücretin altında kaldı.
Yasal olarak asgari ücretin altında ödeme yapılamayacağı için, o dönemde temel ücretlere gerçek zamlar yapmak yerine "yakacak parası" gibi yan haklarla durum idare edilmeye çalışıldı. Bu yöntemle işçinin maaşı kağıt üzerinde yasal sınıra çekilse de, gerçek alım gücü her geçen gün eridi. İşçiler zamanla varlıklarını, birikimlerini kaybetti ve borç sarmalına itildi. Bugünkü yönetimin bu enkazı devralıp üzerine sadece %12 teklif etmesi, bardağı taşıran son damla oldu.
Ahmet Aslan: "Talebimiz Net %45, Mudanya Pahalı Bir İlçe!"
DİSK Genel-İş Bursa 1 No'lu Şube Başkanı Ahmet Aslan, masadaki net duruşlarını şu sözlerle ifade ediyor: "Bizim taslakta sunduğumuz ve net olarak arkasında durduğumuz talebimiz %45’tir. Ancak işveren pazarlık bile yapmadan bize ilk yıl için %12, ikinci yıl için ise sadece %8+%8 teklif ediyor. Bu ülkede vergi dilimi %15’ten %27’ye çıkmışken, verilen %12 daha elimize geçmeden vergiye gidiyor. Mudanya gibi bir yerde 35-40 bin lira ev kirası varken, 40-45 bin liralık maaşlarla insanca yaşamak mümkün değil."
"Sözler Tutulmadı, İşçi Rencide Edildi"
Mevcut Belediye Başkanı Deniz Dalgıç’ın geçen yıl 400 işçinin, basının ve dronların önünde verdiği "Bu sene böyle oldu ama seneye bütçeyi toparlayıp daha iyi yapacağız" sözü, bugünkü %12’lik teklifle adeta bir hayal kırıklığına dönüştü.
Üstelik işçi sadece ekonomik değil, onur kırıcı uygulamalarla da mücadele ediyor. Sahadaki süpürgecilerin üzerine takılmaya çalışılan tepkiler ve örnek mahkeme kararları üzerine "Alzheimer hastaları için" denilerek toplanan cep telefonları büyüklüğünde Arvento takip cihazları, işçinin belediye gözündeki yerini acı bir şekilde gösteriyor.
21 Mayıs Son Durak!
Resmi belgelerle (No: 09797) tescillenen grev kararı, işçinin son çaresi. Şube Denetim Kurulu Başkanı Fevzi Giriş'in de belirttiği gibi; temenni masada el sıkışmak olsa da, adil bir rakamda buluşulmadığı takdirde gidilecek yer bellidir.
Mudanya’da bugün yaşanan kriz, sadece bugünün meselesi değildir. On yıldır "yan haklarla maaş tamamlayan" oyalama siyasetinin duvara toslaması iflasıdır.
İşçi artık "idare edilmek" değil, emeğinin karşılığı olan o %45’i alarak başı dik bir şekilde evine ekmek götürmek istiyor. 21 Mayıs sabahı Mudanya ya emeğe saygı diyecek ya da sessizliğe bürünecek. Öte yandan halkın mülklerini satarak bütçe denkleştirmeye çalışan Mudanya Belediye yönetiminin nasıl bir yol izleyeceğini, izleyeceği yolun bizler üzerindeki etkilerini bekleyip göreceğiz.
Öner KIRAN - mudanya.gen.tr
08 Mayıs 2026
