mudanya.gen.tr
MUDANYA 'nın Yüksekten Uçan Martısı 
Bugün Mudanya’nın o meşhur rıhtımında, İsmet İnönü Bulvarı’nda deniz kokusu değil, geniz yakan bir evlat acısı var. Henüz beş yaşında, hayatın ne olduğunu bile anlamadan, oyun oynaması gereken yerde koca bir çöp taksisinin tekerlekleri altında can veren o sabinin ahı gökyüzünü tuttu.
Geçtiğimiz günlerde bu köşede kaleme aldığım "Mudanya’nın Vefa Sınavı" başlıklı yazımda, 17 yaşındaki genç Yiğit Efe Akpınar’ın adının Mudanya Belediyesi Gençlik Merkezinde bir bölümde yaşatılmasına dair toplumsal talebi ve bu talebin belediye meclisindeki yankılarını değerlendirmiştim. O gün vurguladığım "vefa" kavramı, sadece bir ismin tabelaya yazılması değil, bir kentin acısına ve değerlerine gösterilen nezaketle de doğrudan ilintilidir.
Planlanmış yurt dışı seyahatim ve dönüşünde yakalandığım bir rahatsızlık nedeniyle, aslında zamanında kaleme alınması gereken bu köşe yazısı gecikti. Ancak bazı yazılar vardır; gecikir ama değer kaybetmez. Çünkü mesele günün sıcaklığı değil, şehrin gidişatıdır. Mudanya da tam olarak böyle bir eşikte duruyor.
Mudanya Belediyesi'nin kırsal mahalle içinde bulunan 803 bin 186 metrekare yüzölçümünde 24 adet tarla vasfındaki toprağı satışa çıkarma planı tepki görmeye devam ediyor. Hatırlanacağı üzere 6360 sayılı Büyükşehir Belediye Yasası gereği, köy statüsü kaldırılarak Kırsal Mahalle statüsüne alınan yerleşim yerlerinin çayır, mera otlak, tarla, ortak alan olarak kullanılan toprakları belediyeye devredilmişti. Yani satışa tepki gösterenler satışa konu olan toprakların gerçek sahipleri.
Mudanya, tarihi, doğası ve kültürel dokusuyla Marmara’nın en özel ilçelerinden biri. Ancak bu güzelliklerin gölgesinde, uzun yıllardır süregelen bir sorun halkın sosyal yaşamına gölge düşürdüğü gibi bir arpa boyu bile ilerleyememesine neden oluyor:
