Yazarlar

Colors: Orange Color

Mudanya Belediye Başkanı Sayın Deniz Dalgıç’ı ve yönetimini anlamakta gerçekten zorlanıyorum. Bir kesim çıkıp “belediye bütçesini iyi yönetiyor”, “zor şartlara rağmen belediye hizmetlerini aksatmıyor” diyerek Sayın Dalgıç’a teşekkür ediyor. Ancak ben aynı tabloya resmi rakamlarla baktığımda bambaşka bir manzara görüyorum.

Türkiye’de siyasetin en ağır sınavlarından biri, seçim meydanlarında verilen sözlerle makam koltuğuna oturduktan sonra yapılanlar arasındaki mesafedir. Hele ki konu köylünün toprağıysa… Hele ki mesele, dedelerin imeceyle aldığı ortak meralar, hayvancılığın can damarı olan otlaklar ve köyün geleceğiyse… O zaman mesele artık sadece bir belediye tasarrufu değil; vicdan, ideoloji ve siyasi aidiyet meselesidir.

İnsanoğlunun hakikatle kurduğu ilişki, çoğu zaman kendi konfor alanı kadardır. Maalesef, toplum olarak çoğu zaman gerçekleri değil, duymak istediğimiz ninnileri, görmek istediğimiz pembe tabloları arıyoruz. Kendi çizdiğimiz rotada ilerlerken karşımıza çıkan somut gerçeklerin, bir "engel" veya "gölge" muamelesi görmesi, modern zamanların en büyük yanılgısıdır. Oysa gerçek, biz ona gözlerimizi kapatsak da orada durmaya devam eder.

2000’li yılların başında Mudanya’da öğrencilerin derslik ihtiyacını karşılamak amacıyla ilçemizdeki neredeyse tüm okulların bahçelerine ilave binalar inşa edildi. Bu adım, dönemin şartları içinde hızlı ve pratik bir çözüm sundu; derslik açığı büyük ölçüde giderildi. Ancak bu süreçte öğrencilerimizin diğer önemli ihtiyaçları geri planda kaldı.